Op 15 januari vertrokken wij uit Luang Prabang. Het vervoer was een VIP bus die ons naar Vang Vieng moest brengen .Dit was een hele zit. De weg was n.l.erbarmelijk slecht met gaten zo groot ....je kon er bijna in staan. Tijdens de reis kwam er een Zuid-Koreaan naar mij toe en begon in een onnavolgbaar Engels tegen mij aan te lullen Zeer vermakelijk, maar ontzettend vermoeiend. Ik was zijn big brother.. ha ...ha, wat een lol. Rond 17.00 kwamen wij in Vang Vieng aan. Op zoek naar een Guest-house die was zo gevonden in het centrum van de stad. Na wat gegeten te hebben zijn we op tijd naar bed gegaan.

De volgende dag de stad verkend en hebben fietsen gehuurd; fietsen die veel te klein zijn voor de stevige Europeanen, maar alles wend. Wij op weg naar de grotten en de Blue Lagoon. Geen pad is hier normaal, alleen maar stenen en gaten en dat op een kinderfiets. Ook op je pad komen de koeien je tegemoet maar alle kinderen groeten je en de bevolking is aardig.

Jammer Yvonne dat kaartlezen ook een vak is....we misten een afslag en moesten een heel eind omfietsen. In de Blue Lagoon is er gezwommen tussen de vissen, en de middag doorgebracht al chillend met een versnapering. 's-Avonds gaan eten in een typisch Loaans eetgebeuren. Hier zat een gezelschap Zuid Koreanen te eten en hadden veel schik door de whisky. Een van de mannen vroeg of hij mocht zingen; natuurlij!!!l zeiden wij enhij zette in met O SOLO MIO. Hij had een geweldige stem, vooral toen hij hoorde dat wij uit Holland kwamen en hij de naam van Guus Hidding hoorde. Wij ontkwamen er niet aan om ook voor deze vriendelijke mensen wat te zingen. Hier zijn geen opnames van gemaak,t maar jullie fantasie moet maar z'n werk doen. Hun bus kwam voorrijden en het afscheid was ontroerend; het lachen overheerste en wij gingen als vrienden uit elkaar. Geen woorden maar gebaren dat is ook een belevenis.

Vandaag wederom met de kinderfiets opweg naar de bekende Tubing, zie foto en film (YouTube). Na een kilometer of 8 geworsteld te hebben met het k...fietsje kwamen wij aan bij de Ttubing. Het leek wel een stilleven. Bij een bar wat informatie ingewonnen en kwamen er achter dat het inderdaad erg rustig was; oorzaak meestal in de midag komen de hippies !!! Maar wij hebben toch het idee dat het erg rustig is. We hoorden ook van een Engelse man, die samen met zijn broer een bar runt, dat door de nachtelijke herrie op het 'party' eiland, veel mensen zijn weggebleven. De politie accepteert na 23u geen muziek/herrie meer, dus het eiland is helaas ook volledig uitgestorven. Nog wat gefietst en daarna terug naar ons stekkie aan de rivier waar we hebben gechilled, nadat we tickets hebben gekocht voor de busreis naar Vientiane.