Wuzhen (waterdorp)

Op maandag ochtend werden we vroeg opgehaald en naar het station gebracht. We gingen met de Hoge Snelheidslijn (ca. 300 km/u) van Shanghai naar Hangzhou. Het station was net 1 jaar oud en gevestigd op het vliegveld. Natuurlijk weer een enorme drukte en heel veel mensen. De trein ging exact op tijd. De trein deed 40min over een afstand van meer dan 200 km.

Op het station in Hangzhou werden we opgehaald en met de taxi naar Wuzhen (ca. 1.5u). Wuzhen is een waterdorp en hier leven de Chinezen op de traditionale wijze. Er is een Oost en West gedeelte. We overnachten in het aangepaste Westelijk deel. Het ziet er allemaal heel erg leuk, gezellig en romatisch uit en je krijgt een idee hoe de mensen vroeger woonden.

Het vervoer is alleen maar over water, met aangepaste boten (een soort gondels die je in Venetie ziet) en alles met de hand voortbewogen, middels een peddel). s'-Avonds hebben we lekker gegeten (eend & rijst), en dit in combinatie met cocktails en bier. De rust die de plaats uitstraalt is heerlijk, na al de drukte van de grote steden.

Vanmorgen rondgewandeld en een bakkie gedronken en foto's gemaakt. Zo weer met de boot naar het vaste land en de laatste dagen verblijven we in Hangzhou.

Groetjes uit Wuzhen

Shanghai

Om 9:30u kwam gids Bonny ons ophalen op zaterdag, zodat we Shanghai konden gaan bekijken. Als eerste zijn we naar de Jade Buddha Temple gegaan. Een relatief kleine tempel, maar met heel veel details en mooie beelden. Hierna zijn we naar de oude stad, Yuyuan Garden, gegaan. De meeste oude huisjes zijn verbrand en opnieuw, in de oude stijl, herbouwd. Heel veel winkeltjes en restaurantjes en erg gezellig. Ook nog een bezoek gebracht aan de tuin hiervan. Dit was weer een plaats waar de keizer tot rust kon komen en allemaal schitterende bonsia bomen, van enkele honderden jaren oud. De keizers hadden een prima leven in die tijd, maar toen Mao aan het bewind kwam, veranderde China heel snel en waar de keizer families gebleven zijn is ons onbekend.

Na de lunch zijn we naar een Zijde museum geweest. Deze zijde is afkomstig van de zijde-rups. Er kunnen 1 of 2 rupsen in een cocon zitten en dit genereert een ander soort zijde. Allemaal erg mooi. Ook hadden ze een bak met bladeren, waar de zijde rupsen in leefden, maar als je dit zag, kreeg je toch een vreemd onsmakelijk gevoel. De levenscycles herhaalt zich elke 2 maanden.
Hierna naar het hoogste gebouw van Shanghai, de SWFC (Shanghai World Finance Centre), van 474 m hoog. We gingen eerst met de lift naar de 95e verdieping, daarna een roltrap en toen weer een lift (of 199 treden lopen, maar dat hebben we natuurlijk niet gedaan, want we zijn net weer fit na de 522 treden op de Muur). Dit gebouw heeft de vorm van een flesse-opener en bovenin een groot gat (zie foto). Als je op de 100e verdieping komt, sta je net boven de opening, en is het middengedeelte van de vloer, van glas. Als je hier overheen loopt, is het toch even slikken, maar het went snel, terwijl sommige mensen met angstige blikken in de ogen, voorzichtig over het glas schuivelden. Na wat foto's genomen te hebben, zijn we op de 94e verdieping wat gaan drinken. De toiletten op de hoogste verdiepingen zijn erg indrukwekkend, met een heel bedieningspanel, voor oa. de temperatuur van de bril te regelen is.

's-Avonds zijn we in een gerestauteerd oud slachthuis, Italiaans gaan eten. Een beetje afwisseling op zijn tijd, kan geen kwaad. De floor manager was een Nederlander, dus de wereld is erg klein. De chef heeft ons een verassingsmenu gegeven en het heeft allemaal heerlijk gesmaakt!

Zondag hadden we een relax dag en zijn op zoek gegaan naar de grootste Apple store van Azie. Deze winkel is enige dagen geleden geopend, bestaat uit 5 verdiepingen, 300 man personeel en ca. 40.000 bezoekers per dag. We hadden het adres aan de chauffeur gegeven (natuurlijk in het Chinees), maar hij heeft ons niet helemaal goed afgezet. Eerst een lekker bakkie bij Starbucks en daarna verder op zoek. De winkels zijn enorm en het gebied is heel groot, maar uiteindelijk hebben we Apple store gevonden en echt enorm! De iPad is veel duurder dan in de US, dus maar geen aankopen gedaan. Hierna op een van de weinige terrasjes gezeten (temperatuur 24 graden) en daar ook weer wat meegemaakt; een zwerfster (die zie je niet echt veel in China) ging helemaal los en stond ineens half naakt bij een tafeltje van onze buren en ze begon met eten te gooien. Enige commotie, en de vrouw liep snel weg, daar de politie erbij gehaald werd. Natuurlijk allemaal erg triest en we hadden t er net over dat alles zo gedisciplineerd was, maar overal kan wat gebeuren. Nu nog wat in het hotel drinken en in de buurt wat gaan eten.

Morgen met de high-speed trein (ca. 300 km/u) naar Hangzhou, dus ook weer spannend.

Groetjes uit Shanghai.

Treinreis naar Shanghai

Het hotel in Yichang was echt schitterend en net verbouwd. Dit hotel had een hal, zo groot als een balzaak. Nadat we t vorige verhaaltje hadden geschreven zijn we wat in de omgeving gaan wandelen en natuurlijk opzoek naar een terras (mooi weer en dorst, dus je kent t wel.....). Er is bijna van alles in China, maar weinig terrasjes, totdat we op een moment een paar kleine stoeltjes buiten zagen staat. Wij ernaartoe lopen en ze kwamen gelijk met een bord/kopje pakket en stokjes aan. Met Point It uitgelegd dat we alleen wat te drinken wilden hebben; het werd dus thee en bier. Onze buren, 4 jonge kerels, zaten pinda's te eten.....met stokjes. Wij lachen en een foto maken. Totdat wij ook een schaal met pinda's kregen en ook maar met die stokjes gingen eten. Het voordeel hiervan is dat je er heeeeeeeel lang meedoet. Onze buren, en ook een andere tafeltje kregen ook een grote pan met allerlei groentes erin en kip. Kip wordt in China meestal als 'spareribs' gegeten; dwz de kip wordt gewoon in hele kleine stukjes gehakt en afgekloven. Heel erg veel werk en bijna bij elke hap eet je wat botjes, dus dat is niets voor ons. We hebben maar een klein gedeelte van de pinda's opgegeten en de rest aan de buurjongens gegevens. De levende kippen waren trouwens opgestapeld in een veel te kleine kippe-ren en terwijl wij er zaten, werd er gewoon een kip uitgehaald. De rekening die we moesten betalen was 7 Yuan (ca. 80 cent) voor 1 bier, thee en pinda's.

De volgende ochtend berheugden we ons op het ontbijt; een lekkere omelet en toast (niet de hele dag Chinees eten). Toen we in het restaurant kwamen, bleken er alleen maar Chinees eten.Er was zeker keuze uit 20 gerechten en we hebben uiteindelijk bouillon met mie en groente en beef genomen. Ook wat geprobeerd van de gerechten, en het viel toch wel redelijk mee. Alle mensen die in het restaurant waren keken ons wel vreemd aan, maar wij kunnen er ook niets aan doen dat we blond haar en geen spleetogen hebben.

Een ander bijzonder aspect in China is dat kleine kinderen (t/m 2e jaar) geen onderbroek of luier dragen en hun broekje is opengeknipt. Ze kunnen dus overal hun behoefte doen. We zagen deze 'opengeknipte' broekjes verschillende keren in de metro. We hoorde van een van onze gidsen dat baby's gewoon hun behoefte doen in huis en het wordt dan opgeruimd. Wel wordt snel geprobeerd om de kinderen zindelijk te maken en ze krijgen een soort potje in de kamer. Meestal zijn de kinderen voor hun 2e verjaardag zindelijk.

We zagen een beetje tegen de lange treinreis op, 24u, maar toen we in de trein kwamen, kregen we een 4 persoons coupe met z'n 2en. We hadden ook elektriciteit, dus gewoon gezellig een muziekje van de laptop, een glaasje wijn en regelmatig kwamen ze langs met eten (koekjes, fruit, vlees), dus we hebben regelmatig wat gekocht. We hebben redelijk geslapen en rond 14u waren we in Shanghai en stond de gids op ons te wachten en op naar een nieuw avontuur.

Dikke knuffel uit Shanghai.

Cruise van Chongquig naar Yichang (China)

Na al de indrukken van de 33 miljoen inwoners tellende stad, lekker relax op de boot (Sunshine China) voor 3 dagen. De hut zag er prima uit en we hadden zelfs een balkon. De 1e dag hebben we geluierd en gelezen, geschaakt en backgammon gespeeld. De volgende dag vroeg ontbijt en we gingen met een kleinere boot naar de Lesser Three Gorges, ofwel de 3 kloven op een zijrivier van de Yangzte.

In 1993 is men in dit gebied gestart met het bouwen van een stuwdam (zie ook vorig verhaal). Onze gids op de boot is geboren in een plaatje, waar het waternivo met 70m gestegen is na de bouw van de dam. Zij vertelde dat ze met man en zoon heeft gewoond in een huisje van 40 m2, zonder eigen toilet/douche en koken deed ze op het balkon. Na de dam, moesten ze verplicht verhuizen omdat hun gebied onder water zou lopen en zij zijn naar een hoger gebied verhuisd. Hier kochten zijn, voor 50% van de marktprijs, een appartement van 100m2, met eigen sanitair en keuken. Wel vertelde ze dat haar ouders liever hadden willen blijven wonen in de oude stad. Het blijkt dat de jonge generatie blij is met de dam en de verhuizing, maar de oudere mensen hadden liever in de oude situatie gebleven, maar.........er was helaas geen keus. De nieuwe steden zijn modern, met goeie infra struktuur en betere fasciliteiten. Ook de bruggen over de rivier en zijrivieren moesten allemaal worden vernieuwd (zie foto nieuwe rode brug). Ook was er onvoldoende ruimte om alle bestaande boeren nieuw land te geven en ong. 20.000 boeren uit de plaats van onze gids, zijn verhuisd naar andere gebieden. De natuur is enorm mooi en de kloof waar we in de vroege ochtend doorheen zijn gevaren, staat afgedrukt op een biljet van 10 Yuan.

's-Avonds hadden we Captain's Farewell Banguet en de kaptein, mooi pak met strepen en witte gymschoenen, en hij heeft gezamelijk met ons getoost. Allemaal een beetje theater, maar dit hoort er een beetje bij. Na het diner is de boot door de sluizen (totaal 5) gegaan en bij de 1e sluis, daalde het water al ca. 25 mt. Heel indrukwekkend om dit mee te maken.

Vandaag zijn de naar de Dam (Three Gorges Project) gegaan met een busje. Wij hebben ons maar aangesloten bij een Engelse groep, daar dit de beste taal is om te begrijpen. Voordat we het park in mochten, hadden een veiligheidscheck. Het leek net alof we gingen vliegen, alleen hoefden we geen paspoorten te laten zien. Er is in het hele land veel militair toezicht. Wederom een mooi park om alles heengebouwd, enorme parkeerplaatsen, een giga informatie centrum en allemaal winkeltjes met prullen (Loes helaas nog geen pillen doosje gevonden, maar we blijven zoeken). De dam is enorm om te zien en in het park gingen we ook gezellig op een bankje zitten, om iedereen te bekijken. Er was ook een hele grote groep Chinezen van de autofabriek JAC en ze waren allemaal in bedrijfskleding (rode pakjes dus). Toen wij dit allemaal aan t bekijken waren, wilde er ineens een JAC Chinees met ons op de foto. Het werden er steeds meer en iedereen maar lachen en wij zitten op een heel klein bankje, met steeds een andere Chinees tussen ons in. Gelukkig was het tijd om naar de bus te gaan, dus moesten we de fotosessie onderbreken en zijn snel weggelopen, want ze begrijpen het toch niet als we t uitleggen.

Heel erg positief is t dat vandaag de zon schijnt en eindelijk konden we op het dek in de zon zitten. Nadat we nog een uur hadden gevaren, kwamen we aan in Yichang, waarvandaan een gids/chauffeur ons naar een schitterend hotel heeft gebracht. Dit keer nog geen Wifi, maar wel internet. Alles ziet er super uit en we gaan ons voorbereiden op de treinreis, die morgen start om 13:45u en 24u duurt. Het zal een lange zit worden, maar daarna zijn we in Shanghai, wat hopelijk ook iets moois gaan worden.

Nog even ter info; De Chinese wijn is prima te drinken, oa Changyu. Piet drinkt gewoon Heineken......en soms ook wat van de wijn

Liefs uit een zonnig Yichang, Piet & Yvonne

Chongquig

Zondag ochtend (18 Sept) vroeg (04:30u) uit de veren om verder zuidwaarts te vliegen naar Chongquig. Het is niet de grootste stad ter wereld, maar wel met de meeste inwoners, nl. 33 miljoen. Het is ongelofelijk om hierdoor heen te rijden, want er zijn alleen maar hoge flatgebouwen, van ca. 50 verdiepingen hoog. Tja je moet wat doen om die 33 miljoen op te bergen!

De reisleidster Amy was ietwat later, omdat er ticket problemen met een andere groep waren, en dat is niet altijd eenvoudig op te lossen in China. Na een lekker bakkie koffie zijn we in een mini-busje naar een weduwe monument gegaan, gebouwd ca. 100 jaar terug. Ook werden hier bedden tentoongesteld van de dochters van de rijke Chinezen, ca. 1000 jaar terug. Deze meisjes mochten nl. niet naar buiten en hadden in huis meerdere kamers en een groot hemelbed ter beschikking. Ook werden zij uitgehuwelijkt. Na deze cultuur injectie zijn we naar het oude centrum van de stad gegaan, Ciqikou, waar allemaal winkeltjes en oude Chinese ambachten waren. Op een van de foto's is Piet kleefrijst aan het stampen. De straat was erg gezellig en overheerlijke etenswaren kwamen voorbij. Dit was een leuke afwisseling na de shock van de inmense torenflats. Ook was er op een moment een enorme stank, dit bleek de lucht te zijn van het koken van tofu; echt ondragelijk, dus we waren niet in staat om hiervan een foto te maken. Wel stonk onze kleding een uur in de wind......

Amy stelde voor om Chinese Hotpot te gaan eten. Dit bleek een prima advies te zijn. Hotpot is nl. bouillon, in pittige en normale vorm, waarbij je vlees, vis, groenten en andere ondefinieerbare Chinese eetwaren in gaat koken. Het was echt overheerlijk en daarna dachten we uit te buiken, maar Amy had andere plannen en we zijn naar het Erling park gegaan.

De parken in China zijn sociale ontmoetingsplaatsen, en vooral in het weekend, komt de locale bevolking hier bijeen, om te ontspannen, vb. dansen, kaarten of mayong spelen. Vanuit dit park konden wij een gedeelte van de stad overzien en de rivier de Yangtze, waar de cruise ook start. We kregen, in een museum in het park, een uitleg over de dam, waarvan de bouw gestart is in 1993 en afgerond in 2007. Voor deze dam, moesten 1.3 miljoen mensen verhuizen, door het stijgen van het waternivo. De waterkrachtcentrale levert energie voor de wijde omgeving.
Hierna zijn we in een traditioneel theehuis, thee gaan drinken en hebben uitleg gehad over hoe je thee moet drinken. Man en vrouw drinken de thee verschillend, zie foto en we hebben hier natuurlijk erg om gelachen en na 2 kopjes thee is Piet maar gestopt met het drinken hiervan.

In het park was ook het huis van Changkaquek (de tegenstander van Mao). Snel nog even wat wijn (+ opener) gekocht in de supermarkt en daarna ingecheckt op de Chinese Loveboat. In de supermarkt waren we een attractie omdat we met ons boekje Point It, een flessenopen probeerden aan te geven, dit gaf nogal wat hilariteit, maar uiteindelijk hebben we een opener gekregen. Op de boot werden we vriendelijk ontvangen en hebben een mooie hut, met alle voorzieningen en een balkon. Helaas is het weer wat minder; de temperatuur is prima, ca. 25 graden en de regendruppels +/- 16 graden, maar dat mag de pret niet drukken. Gisterenavond is de boot rond 23u vertrokken en na wat wijntjes zijn we heerlijk gaan slapen op het geronk van de motor.

Veel liefs uit Fengdu.

Xi'an - Terra Cotta Leger

Na een hectische taxi-rit, zijn we eindelijk bij het station in Beijing aangekomen. Dit is het grootste station in Azie en we hebben nog nooit zo veel mensen bij elkaar gezien. Het station bestaat uit 9 perronnen en Sandy wilde zeker weten dat we echt in de juiste trein en wagon zaten, dus heeft ze ons netjes afgeleverd. Het is een slaaptrein en toen we in de coupe kwamen (met 4 bedden) waren er al 5 personen, incl. wijzelf. Daar de communicatie bijna niet mogelijk is, zijn we maar naar de restauratie wagon gegaan, hebben een fles wijn en wat eten besteld. Rond 23:30u zijn we naar onze coupe gegaan en er lagen 2 Chinzen te ronken. We zijn lekker in ons bedje gekropen en heerlijk gaan slapen. Of we met snurken de Chinezen overruled hebben, weten we natuurlijk niet..........

Rond 7:30u werden we wakker en zagen een hele andere omgeving. Bergen en veel landbouw. Rond 9u kwamen we in Xi'an, een stad met 8 miljoen inwoners en er worden alleen maar nieuwe, hele hoge, on-oogelijke woonflats gebouwd, omdat veel mensen van het platte land naar de stad trekken.

Op het station was het weer een hectisch gebeuren en we konden niet direct de reisleidster vinden, We zijn wat gaan rondlopen tussen al die honderden mensen en uiteindelijk zagen we een Fox bordje.

Nadat we ingecheckt waren in het hotel, een lekker ontbijt, zijn we met een klein busje naar het museum van het Terra Cotta Leger gereden. Dit is door een boer, welke nog in leven is, 78 jaar, en ook aanwezig in het museum om zijn boekwerkwerk te signeren,in 1974 ontdekt. Dit leger is 2500 jaar oud en er zijn 9000 militairen, allerlei nivo's, nagemaakt in klei. De reden hiervan is dat ze moesten blijven bestaan na de dood en naar de hemelzouden gaan.

Het is een enorm complex geworden, alles super georganiseerd, zoals alles in China, en trekt enorm veel bezoekers. De bezoekers zijn vooral Aziaten, want het toerisme in China is getroffen door de economische cirises van het Westen. Er zijn 4 grote hallen rondom de vindplaats gemaakt en tevens is er een film van de geschienis te zien. Het bijzonder, dat dit na 2500 jaar gevonden wordt en de Chinezen maken er goed commercieel gebruik van.

Het diner hebben we genuttigd in het hotel en het is een groot feest om wat te bestellen, zo ons boekje Point It, heeft ons menigmaal gered.

Vandaag een rustdag en morgen vroeg met het vliegtuig nog verder zuidwaards.

Allemaal erg indrukwekkend en we genieten optimaal.

Groetjes uit Xi'an

Beijing (3e en 4e dag)

De situatie in China, totnutoe, is beter dan we hadden verwacht. Heel bijzonder is dat hier alleen maar electrische brommers rijden, die je bijna niet hoort aankomen. Dit is een grote tegenstelling met vb. Ho Chi Min City in Vietnam, waar de brommers een giga lawaai veroorzaken. Ook is het erg schoon en er is geen straatverkoop. Deze straatverkoop was er wel, maar nu allemaal centraal ondergebracht in meerdere nieuwe gebouwen. Het is daar binnen enorm hectisch en heel veel kraampjes met dezelfde artikelen, en, zoals we natuurlijk al weten, zijn de Chinezen erg goed in de 'namaak' en er zijn oa. kleine en grote iPad's voor 150 Euro te koop. Je wordt in het ‘markt-gebouw' helemaal gek van de verkopers die je van alles proberen aan te smeren en heel erg opdringerig zijn. Ook redelijk warm, dus we zijn heel snel de 4 verdiepingen overgelopen en daarna aan de thee (Yvonne dus) en bier gegaan op een leuk terras, net voor het markt-gebouw.

Gisteren hebben we een super cultuur dag gehad. De kuiten en knieen waren nog erg pijnlijk van het beklimmen van een stuk Muur, maar dat mocht de pret niet drukken. Woensdag dus een luxe cultuur dag (wederom een privé chauffeur en gids). Als eerst stond het Plein van de Hemelse vrede op het programma. Echt enorm om hier op te staan. Het plein is 44.000 m2 en het grootste plein ter wereld. Op Chinese hoogtij dagen staan hier ong. 1 miljoen mensen. Toen we op dit plein stonden kwamen ook de gedachten weer op van de opstand van de studenten (1989), waarbij tanks mensen omver reden. Hierdoor toch ook weer een dubbel gevoel. Naast het plein ligt de Verboden Stad. Deze stad is. ca. 72.000 m2 en gebouwd in 14 jaar (start 1406). Hier woonden verschillende generaties keizers met hun vrouwen (+/- 300) en bedienden (allemaal gecastreerd, zodat de keizer altijd wist dat hij de vader was van de kinderen). De Verboden Stad heeft enorm veel indrukwekkende gebouwen en 9999 kamers (1 kamer minder dan in de Hemel, volgens de Keizer). Het was een zware maar indrukwekkende wandeling en onze chauffeur, Mr. Lee stond netjes op ons te wachten en bracht ons naar de lunch.

Na de lunch zijn we naar de Tempel van de Hemel gegaan. Hier ging de Keizer 2x per jaar bidden voor een goeie oogst, en de afloop hiervan. De oppervlakte hiervan is 273.000 m2, dus we hebben de korte versie gedaan, want het was even genoeg geweest. Deze tempel is van Nonmu hout gebouwd, en zonder ijzeren constructie.

Na al deze culturele activiteiten hebben we de dag afgesloten bij een Kung Fu dans show. De spelers zijn echt hele goeie acrobaten en de show was enorm mooi. Na afloop heeft Mr. Lee ons naar ons hotel gebracht en na een overheerlijk Chinees diner (vraag niet wat op ons bord lag, maar het was heel erg lekker), zijn we heerlijk gaan slapen.

Vanmorgen zijn met de metro naar het Olympisch park gegaan, waar oa. Het Olympisch station (het nest) en het zwemstadion staat. Er is een enorme boulevard en nog steeds heel veel activiteiten. Ook zijn we in het grote stadion geweest en dit is heel erg indrukwekkend. Het avontuur in de metro was ook erg leuk, we hebben de juiste weg gevonden en we waren echt een attractie, omdat we de enige blanken waren. Opvallend is de vriendelijkheid van al de mensen en ook vragen ze regelmatig of ze met ons op de foto mogen (dat heb je met modellen..........hi hi hi). Alles is hier super geregeld en georganiseerd...........mag natuurlijk ook wel met meer dan 1.3 Miljard Chinezen........

Vanmiddag worden we door Sandy (reisleidster) en Mr. Lee opgehaald en naar het station gebracht. We gaan met de nachttrein naar Xian, dus op naar het nieuw avontuur.

Het is hier fantastisch en optimaal genieten!

Dikke knuffel vanuit (de laatste uurtjes) in Beijing.

Beijing - China

Na een voorspoedige vlucht, van A'dam naar Beijing, zijn we maandag middag wat gaan rondwandelen in de buurt van het Hotel. Beijing bestaat uit verschillende ringen en de afstanden zijn enorm. Oppervlakte van de stad is ca. 300 x 250 km. De stad is verdeeld in 16 districten en bestaat uit verschillende ringen, waar de wegen ook naar genoemd zijn. Na de omgeving verkend te hebben, zijn we door Chaoyang park gelopen en daarna naar een Shopping Mall. Dit is dus gewoon Europees/Amerikaans, maar je ziet hier 99% Chinezen en bijna geen blanken. In deze Mall, alle bekende merken voor kleding, horloges, tassen, etc. etc. De munt eenheid is Yuan, 10 Yuan is ong. 1 Euro.

Vandaag is de ontdekking van Beijing echt begonnen en de Muur en Hutong Tour in de oude stad stond op het programma. We reizen lux en hebben een privé chauffeur en Engels sprekende reisleidster. Met de auto was het ca. 1.5u rijden en helaas erg bewolkt en soms wat regen. Met de kabelbaan zijn we naar toren 14 gegaan (we hadden ook 1000 treden in 45 min kunnen lopen, maar hebben toch voor de kabelbaan gekozen). Helaas, helaas, bijna helemaal in de mist. Toch zijn we een stuk gaan lopen en tussen toren 18 en 19 een hele steile trap. We hebben getwijfeld, maar zijn geen mietjes, dus gewoon die trap op. Hoewel.......het waren dus 522 treden (hebben ze op de terugweg geteld, want heen hadden de energie nodig om te klimmen). Wat drinken gekocht, kost natuurlijk een paar Yuan's op z'n hoogte, maar er waren geen alternatieven. Soms hadden we toch nog wat uitzicht en het is ENORM!!!! 2500 jaar is China begonnen deze muur, van 6000 km te bouwen, om zich te beschermen tegen de Mongolen. Er is een hoop geschiedenis rond deze muur, maar dat mogen de lezers zelf opzoeken op internet.

Na deze fikse wandeling, 15 min in de auto en een Chinese lunch. Daar het bier 'niet te drinken was', hebben we gezellig samen Chinese thee gedronken tijdens de lunch. Wie had dit nu weer van Piet verwacht.......

Na de lunch zijn we met een Riksja (3 wieler met bakje), door het oude centrum (Hutong) gereden. Onze fiets-chauffeur had het erg moeilijk met 2 van die Wit-neuzen in zijn bakje en zal vanavond erg goed slapen. Opvallend was dat vele Riksja's ons inhaalden.......denk maar na over de reden....... Na de Riksja trip zijn we bij een familie thuis geweest. Het huis staat er al meer dan 200 jaar, er wonen 3 gezinnen en het ziet er niet uit. Maar de mensen zijn blij dat ze in een gewoon 'huis' wonen en niet in een hoog en duur appartement, wat bijna onbetaalbaar is in Beijing.

Hierna zijn we in het oude centrum (alleen maar laagbouw), naar de Drum Toren gegaan. Opweg hiernaartoe, kwamen we op straat meerdere groepjes Chinezen tegen die het spel Mayong speelden. Natuurlijk wordt er om geld gespeeld en op de 4 zijden is in het speelkleed, zakjes voor je Yuan's ingenaaid. Ook moest Yvonne natuurlijk weer naar de wc en in de oude stad hebben de mensen geen toilet en om de 100 mt zie je een openbaar toilet. De 1^e bleek zonder muurtjes/deur te zijn, dus maar even naar de volgende toilet gelopen, waar de deur dicht kon.

De Drum Toren is 600 jaar geleden gebouwd en had als functie, middels drums, de tijd aan te geven. Elk uur werd er 3 minuten gedrumd, wat in de wijde omgeving hoorbaar was. Nu is er om de paar uur een traditionele voorstelling. Dit gebouw had geen lift en we moesten wederom weer klimmen, 60 treden. Conditie wordt met de dag hier beter...........

Onze eerste indruk van China is overweldigend. Morgen een tour, met verschillende attracties en nu wat drinken aan de bar.

Groetjes uit Beijng, Piet & Yvonne